Sama jestem babcią a nawet prababcią i bardzo cenię sobie fakt, że ktoś pomyślał o wprowadzeniu na stałe do kalendarza świąt tego naszego, babciowo-dziadkowego. Nie ma dnia, bym pamięcią nie sięgała do chwil spędzonych z Babunią Zofią przede wszystkim. To one przenosiły mnie w czarowny czas minionych lat. To one sprawiły, że jestem tym, kim jestem. Że niedawno podjęłam trud napisania rodzinnie bezcennej sagi rodu. „Okruchy pamięci” , taki saga ma tytuł, to trwały ślad istnienia osób mojemu sercu najdroższych. Ludzi oddanych rodzinie i Polsce całym sercem .
Z rodzinnego albumu zamieszczam kilka zdjęć Babuni Zofii i Dziadunia Aleksandra w myśl stwierdzenia, że człowiek dopóty żyje, dopóki żywa jest o nim pamięć!
Dzisiaj, namacalnie zdałam sobie sprawę z wagi Święta Babci i Dziadka. Stanowi istotną okazję spotkania się z nimi jeszcze za życia. Rozmowy. Wypowiedzenia ciepłych słów osobom sercom najbliższym. Złożenia życzeń oraz darowania drobnych upominków, symboli miłości.
Warto więc wiedzieć kiedy tak naprawdę ten piękny zwyczaj się zrodzil. Oto rezultat poszukiwań.
Wyjątkowo emocjonujące Święto Babci i Dziadka ma swoje początki w latach 60. i 70. XX wieku. Pomysł obchodzenia Dnia Babci zawdzięczamy tygodnikowi „Kobieta i Życie”, który w 1964 roku zainicjował to święto. Jednak dopiero rok później „Tygodnik Poznański” zorganizował lokalne obchody ku czci babć, co nie kończy historii Dnia Babci.
Święto zyskało społeczne uznanie po wręczeniu aktorce Mieczysławie Ćwiklińskiej grającej w sztuce Alejandro Casona pt. „Drzewa umierają stojąc”, tortu oraz kwiatów. Gwiazda występowała dokładnie 21 stycznia 1965 roku w poznańskim teatrze, a kilka tygodni wcześniej skończyła 85 lat. Tę okazję postanowił spożytkować dziennikarz Ryszard Danecki z „Expressu Poznańskiego”, który po zakończonym występie ogłosił, że jest to prezent dla Ćwiklińskiej z okazji obchodzonego w Poznaniu Dnia Babci. Sprytny pomysł promocji tego święta zyskał, ponieważ rok później 21 stycznia Dzień Babci był już świętowany w całym kraju.
Kiedy zatem pojawił się więc Dzień Dziadka? Dlaczego Dzień Dziadka jest 22 stycznia?
Seniorzy musieli poczekać na swoje święto aż do 1978 roku, kiedy Telewizja Polska ogłosiła konkurs na wybór daty Dnia Dziadka. Uważa się, że pomysł na obchodzenie święta wszystkich dziadków przybył do Polski ze Stanów Zjednoczonych. Właśnie tam Dzień Dziadków był świętowany już od 1973 roku w Zachodniej Wirginii za sprawą Marian Lucille Herndon McQuade. Dopiero w 1978 roku Narodowy Dzień Dziadków (National Grandparents Day) został ustanowiony w całych Stanach Zjednoczonych przez prezydenta Jimmy’ego Cartera.
Czy polską datę 22 stycznia wybrano od razu? Wiele osób było skłonnych, aby Dzień Dziadka obchodzono 30 maja, czyli w rocznicę urodzin Mieczysława Fogga. Jednak uznano, że o wiele lepiej świętować od razu po Dniu Babci, czyli 22 stycznia. Dopiero w 1981 roku Dzień Dziadka został oficjalnie wpisany do polskiego kalendarza.
Kiedy obchodzi się Dzień Babci i Dziadka na świecie? Cóż , co kraj to obyczaj, a to oznacza, że nie wszyscy czczą pamięć seniorów w styczniu. W Stanach Zjednoczonych Narodowy Dzień Dziadków przypada na w pierwszą niedzielę po Święcie Pracy, natomiast w Wielkiej Brytanii na pierwszą niedzielę października. Natomiast Francuzi świętują w pierwszą niedzielę marca, Niemcy 11 lutego, Hiszpanie 26 lipca, a Włosi 2 października. Japończycy 15 września zamiast Dnia Babci i Dziadka obchodzą Dzień Szacunku dla Wieku, co przypomina o wszystkich seniorach.
Kochani Seniorzy to dzisiaj Wasz dzień i Waszych najbliższych. Niech wniesie w Wasze serce same radości! 
Niech nam zatem